Lata 50. Pierwsze produkty, jak elektryczny garnek do ryżu, poduszka elektryczna, czy megafon miały za zadanie zapewnić stałe wpływy i zagwarantować ciągłość wypłat dla pracowników. Przełomowe okazały się lata 50., kiedy przedsiębiorstwo wprowadziło na rynek m.in. magnetofon taśmowy (1950), czy radio tranzystorowe (1955). W roku 1955 dokonywała pierwszych transakcji na rynku pozagiełdowym, aby w grudniu 1958 zadebiutować na Tokyo Stock Exchange (TSE). Wcześniej, w styczniu tego samego roku zmieniła nazwę na Sony. Pochodzi ona od łacińskiego słowa „sonus” – dźwięk oraz „sonny – boy” – używanego przez Amerykanów na określenie małego chłopca. Dla jej twórców miało to taką zaletę, że nazwę tę w każdym języku wymawia się tak samo.
Lata 60. Szybki wzrost spółki wpłynął na wzrost sprzedaży i reputacji. W roku 1960 podjęto decyzję o otwarciu pierwszych oddziałów zagranicznych w USA i Szwajcarii, przez co Sony stała się prawdziwą korporacją międzynarodową.
Lata 70. thumb|Pierwszy przenośny magnetofon o handlowej nazwie Sony Walkman. thumb|Odtwarzacz mp3 Sony Walkman NWZ-S765 W 1971 roku przedsiębiorstwo wprowadziło na rynek profesjonalny system zapisu kaset wideo o nazwie U-matic, który był wykorzystywany w latach 70. i 80. XX wieku, m.in. w zastosowaniach reporterskich (ang.