Albert Hoffa (ur. 31 marca 1859 w Richmond, zm. 31 grudnia 1907 w Kolonii) – niemiecki lekarz, chirurg i ortopeda. Opisał schorzenie znane jako choroba Hoffy, upamiętnia go także eponim złamania Hoffy. W 1901 założył Deutsche Gesellschaft für orthopädische Chirurgie. Jedno ze stowarzyszeń niemieckich ortopedów przyznaje co roku nagrodę nazwaną na jego cześć (Albert Hoffa-Preis).
Życiorys Urodził się w Richmond w Republice Południowoafrykańskiej (Transwalu), jako syn niemieckiego lekarza Moritza Hoffy i jego żony Mathilde z domu Lelienfeld. W miejscu swoich urodzin Hoffa do dziś uważany jest za jedną z najwybitniejszych pochodzących stamtąd osobistości (obok niego wymieniany jest jeszcze Christiaan Barnard, który miał farmę w Richmond ).
Uczęszczał do gimnazjum w Kassel, następnie studiował medycynę na Uniwersytecie w Marburgu i Uniwersytecie we Fryburgu Bryzgowijskim. Tytuł doktora medycyny otrzymał w 1883 na podstawie dysertacji Ueber Nephritis saturnina. Następnie był asystentem w szpitalach we Fryburgu i Würzburgu. W 1886 roku został Privatdozentem, w 1895 profesorem. W 1887 razem z Ernstem Bummem założył w Würzburgu prywatną klinikę ortopedii, gimnastyki leczniczej i masażu.