W wyborach parlamentarnych w 1993 bezskutecznie ubiegał się o mandat poselski z listy komitetu „NOT – Stowarzyszenia Techniczne”. Następnie wstąpił do Krajowej Partii Emerytów i Rencistów. Bez powodzenia kandydował z jej listy do Sejmu w wyborach parlamentarnych w 1997 oraz w wyborach uzupełniających do Senatu w 2000. W wyborach w 2001 także bezskutecznie ubiegał się o mandat senatora z ramienia Komitetu Wyborczego Wyborców Emerytów i Rencistów. W 2003 przeszedł do Samoobrony RP. Objął funkcję przewodniczącego Wojewódzkiego Zespołu Lektorskiego tego ugrupowania. Był też ekspertem tej partii m.in. w sprawie ustawy o NBP. Kandydował z jej rekomendacji w wyborach uzupełniających do Senatu w okręgu wrocławskim w 2004. Zajął w nich szóste miejsce spośród dziesięciu kandydatów. W 2006 wystąpił z Samoobrony RP.
Następnie związany z Polskim Stronnictwem Ludowym, z listy którego bez powodzenia kandydował do rady miasta Wrocławia w wyborach samorządowych w 2006, a w wyborach parlamentarnych w 2007 ubiegał się o mandat posła w okręgu opolskim (otrzymał 339 głosów). Był członkiem honorowego komitetu Waldemara Pawlaka jako kandydata w wyborach prezydenckich w 2010.