Konklawe 1914 – zgromadzenie kardynałów zwołane 31 sierpnia 1914 po śmierci papieża Piusa X (20 sierpnia 1914) i zakończono 3 września 1914 wyborem Giacomo della Chiesa (Benedykt XV).
Kontekst polityczny mały|Kaplica Sykstyńska Pierwsza wojna światowa pokazała trudności przewodnictwa Świętego Miasta jako mediatora prowadzącego do zakończenia wojny, w której katolickie Belgia i Francja były atakowane przez protestanckie Niemcy, te zaś były wspierane przez katolicką Austrię, podczas gdy protestancka Wielka Brytania (wykluczając katolicką Irlandię) i prawosławna Rosja stały po stronie Francji. Zastanawiano się, czy Watykan powinien pozostawać neutralny, czy też powinien objąć moralne przewodnictwo, rzucając publiczne sądy krytykujące zachowania stron konfliktu.
Konklawe zgromadziło kardynałów z krajów będących w konflikcie ze sobą: Károly Hornig z Austro-Węgier, Louis-Henri Luçon z Francji, Felix von Hartmann z Niemiec oraz dwóch kardynałów ze Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii, Francis Bourne (z Anglii i Walii) oraz Michael Logue (z Irlandii).