Jakob Ernst Arthur Böttcher (ur. 13 lipca 1831 w Bausce, zm. 10 sierpnia 1889 w Dorpacie) – niemiecki lekarz patolog, fizjolog i anatom.
Życiorys W 1856 otrzymał tytuł doktora medycyny na Uniwersytecie w Dorpacie po przedstawieniu dysertacji na temat unerwienia ślimaka. Kontynuował studia w Niemczech, Francji i Austrii. W 1862 otrzymał katedrę patologii ogólnej i anatomii patologicznej na macierzystej uczelni. Od 1871 do 1877 był redaktorem czasopisma „Dorpater Medicinische Zeitschrift”.
Dorobek naukowy Zajmował się głównie anatomia struktur ucha. na jego cześć nazwano komórki Böttchera w narządzie Cortiego. Inne eponimy związane z Böttcherem to przewód Böttchera (ductus utriculosaccularis), zwój Böttchera, przestrzeń Böttchera, włókna Charcota-Böttchera.
Wybrane prace Observationes microscopicae de ratione qua nervus cochleae mammalium terminator, 1856 Beitrag zur Frage über den Gallertkrebs der Leber. (1858) Mittheilung über einen bester noch unbekannten Blasenwurm, 1862 Farblose Krystalle eines eiweissartigen Körpers aus dem menschlichen Sperma dargestellt (1865) Seltene angeborene Formanomalie der Leber. Berlin, 1865 Ueber Structur und Entwickelung der als "Schlauchknorpelgeschwulst, cylindroma" etc. bekannten Neubildung.