W maju 1939 roku została wprowadzona nowa organizacja pokojowa pułku, zgodnie z którą liczył on trzy dywizjony po dwie baterie, przy czym I dywizjon był uzbrojony w 75 mm armaty wz. 1897, natomiast II i III dywizjon w 100 mm haubice wz. 1914/1919 PEugeniusz Kozłowski, Wojsko Polskie 1936–1939. Próby modernizacji i rozbudowy, Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, Warszawa 1964, s. 142.. thumb|Haubice 100 mm wz. 1914/19P
Pod koniec czerwca 1939 roku podjęto decyzję, że III/19 pal zostanie włączony w skład 38 pułku artylerii lekkiej z chwilą ogłoszenia mobilizacji powszechnej (I rzut)i przydzielony do 38 Dywizji Piechoty Rezerwowej. W wyznaczonym czasie mobilizację zakończyło dowództwo pułku, dowództwa I i IV dywizjonu oraz zaledwie dwie baterie tych dywizjonów. Powodem był między innymi brak koni; np. w IV dywizjonie zabrakło 133 koni, tj. ok. 30%, 40% wozów nie nadawało się dla wojska. Opóźnienie w mobilizacji wynosiło od kilkunastu godzin do kilkudziesięciu. Dodatkowo zabrakło broni krótkiej dla oficerów i podoficerów rezerwy, lornetek, busoli, kątomierzy, radiostacji, kantarów, latarek taborowych, 70% karmiaków.