nakazany rejon osiągnęły 2 września przed południem. Po krótkim wypoczynku podjęto dalszy marsz do rejonu Tomaszowa Mazowieckiego, Ujazdu. Po przybyciu o świcie 3 września w nakazany rejon organizowano stanowiska ogniowe do walki z czołgami i maskowano je. Następnie w nocy 3/4 września wykonano marsz do lasów na północny wschód od Piotrkowa Trybunalskiego, który osiągnięto o świcie 4 września. Przydzielone do pułków piechoty dywizjony artylerii 19 pal działały oddzielnie. I dywizjon pozostał w lesie na południowym i zachodnim jego skraju wraz 85 pp. II dywizjon wraz z 86 pp zajął przedpole Piotrkowa od strony zachodniej na linii Bujny-Witów. IV dywizjon wraz z 77 pp wieczorem rozpoczął 30 kilometrowy marsz po drogach piaszczystych w kierunku Lubień, Łęczno.
Działania bojowe I dywizjonu armat Do przedpołudnia 5 września dywizjon nie prowadził ostrzału; dopiero po podejściu do Piotrkowa oddziałów niemieckich rozpoczął ostrzał. Oddział Wydzielony niemieckiej 1 Dywizji Pancernej wyminął obronę polską i skierował się w kierunku na Wolbórz. Atak niemieckiego OW wspierało niemieckie lotnictwo nurkujące. Stanowiska ogniowe i punkty obserwacyjne były atakowane przez niemieckie samoloty. Jeden działon wysunięto na linię piechoty jako ppanc. Nocą 5/6 września dywizjon pomaszerował z 85 pp w kierunku Pilicy; w trakcie marszu przekroczono szosę Piotrków-Wolbórz, ale utracono kontakt z 85 pp.