Obniżenie prężności pary nad roztworem Według prawa Daltona całkowita prężność pary nad roztworem jest równa sumie prężności cząstkowych składników roztworu, czyli substancji rozpuszczonej i rozpuszczalnika. W przypadku roztworu ciała stałego w cieczy prężność pary substancji rozpuszczonej jest równa zeru, stąd całkowita prężność pary nad roztworem będzie równa (z prawa Raoulta): (gdzie xA to ułamek molowy rozpuszczalnika). W stałej temperaturze prężność pary nad roztworem ciała stałego w cieczy zawsze będzie mniejsza niż nad czystym rozpuszczalnikiem.
Wzór na obniżenie prężności pary nad roztworem:
gdzie: to ułamek molowy substancji rozpuszczonej w roztworze.
Z tego wynika, że obniżenie prężności pary nad roztworem jest zależne od ilości substancji rozpuszczonej.
Podwyższenie temperatury wrzenia roztworu Równanie Clausiusa-Clapeyrona opisuje zależność między podwyższeniem temperatury wrzenia roztworu a stężeniem substancji rozpuszczonej.
Równanie Clausiusa-Clapeyrona można przekształcić:
gdzie: – temperatura wrzenia czystego rozpuszczalnika, – molowe ciepło parowania w temperaturze wrzenia, – zmiana temperatury wrzenia, – ułamek molowy substancji rozpuszczonej.
Po kolejnym przekształceniu otrzymuje się:
gdzie: to stała ebulioskopowa.