Marianne von Werefkin, ros. Марианна Владимировна Верёвкина, pol. Marianna Władimirowna Wieriowkina (ur. w Tule, zm. 6 lutego 1938 w Askonie) – rosyjska malarka czynna w Monachium, a po wybuchu I wojny światowej w Szwajcarii na statusie bezpaństwowca z paszportem nansenowskim.
Życiorys Urodziła się w arystokratycznej rodzinie komendanta Jekaterynburskiego regimentu w Tule, generała Władimira Wieriowkina (1821–1896), późniejszego komendanta twierdzy Pietropawłowskiej w Petersburgu, i jego żony Elżbiety (1834–1885), siostry kaliskiego gubernatora Michaiła Daragana.
1874 zauważono talent plastyczny młodej Marianny i udostępniono jej studia artystyczne. Oddano jej do dyspozycji dwie pracownie: na terenie twierdzy i w dobrach rodowych na Litwie.
1880 została prywatną uczennicą Ilii Riepina. Za jego pośrednictwem poznała kolonię artystów z Abramcewa i drugiego ucznia Riepina, Walentina Sierowa.
Od roku 1883 studiowała w Moskwie u Illariona Prianisznikowa. W roku 1888 podczas polowania przestrzeliła sobie prawą rękę.
Już przed rokiem 1890 zyskała sobie przydomek „rosyjskiego Rembrandta”.