Trasa lotu prowadziła do punktu położonego 200 mil (360km) na wschód od Wake, a stamtąd prosto do celu. Trasa lotu na wysokości 10 000 stóp przebiegała tuż nad zwartą warstwą chmur do punktu położonego 500 mil (ok 900km) od Midway. Od tego punktu do Wake chmury przerzedziły się do niskich i rozproszonych. Pogoda w obszarze docelowym była bezchmurna lub z przerwami w chmurach na wysokości bombardowania. Widoczność była doskonała. Gdy siły uderzeniowe zbliżały się do celu, wyspa była wyraźnie widoczna z odległości około 15 mil, a linie brzegowe i pasy startowe wyraźnie wyróżniały się w świetle księżyca.
Gdy formacja zbliżała się do celu, samoloty rozdzieliły się, każdy z nich przyjmując wyznaczoną trasę lotu do indywidualnie przydzielonych obszarów docelowych. Samoloty wykonały podejście ślizgowe, stopniowo zwiększając prędkość, wyrównując chwilowo lot na wysokości 4000 stóp (ok 1200m), z której zrzucono bomby. Pierwsze bomby spadły tuż po północy, a kolejne samoloty atakowały do godziny 00:40. Bomby zrzucano z prędkością około 240 mil na godzinę, wskazaną przez prędkościomierz. Bomby zrzucano przy użyciu uproszczonego celownika ręcznego.