thumb|250px|right|Gabinet z wejściem przez labirynt thumb|250px|right|Schemat labiryntu - ławki w różnych miejscach zapewniały dyskrecję i odpoczynek Gabinet ogrodowy, zielony salon (z francuskiego cabinet) charakterystyczna dla francuskich ogrodów XVII i XVIII wieku kompozycja przestrzenna zapewniająca użytkownikom ogrodu dyskrecję i spokój. Gabinety lokalizowano po bokach parteru ogrodowego lub w sąsiedztwie boskietów, które wówczas rosnąc swobodnie mogły tworzyć nad nimi zwarte sklepienie ze swych koron. Pełna użyteczność gabinetów pojawiała się dopiero po kilku latach od posadzenia, gdy ich ściany uzyskiwane przez dwustronne cięcie osiągały wysokość 3/4 przeciętnego wzrostu człowieka. Przez swe często spotykane ukrycie w boskietach i niewątpliwy z nimi związek gabinety ogrodowe bywają uznawane za rodzaj boskietów, nie zaś za odrębny typ konstrukcji ogrodowej. André Le Nôtre wiele boskietów przerobił na gabinety. Ze względu na konieczność uzyskania ciągłych i szczelnych płaszczyzn zieleni dla ich uzyskania sadzono rośliny dobrze znoszące cięcie i gęsto się krzewiące, a więc: grab, lipę, bukszpan, a jako uzupełnienie głogi i leszczyny. Do wnętrza gabinetów prowadziły ukryte wejścia, często gdzieś w labiryncie, za drzewem lub rzeźbą.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Gabinet ogrodowy · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.