I krucjata antyhusycka – zbrojna wyprawa zorganizowana i prowadzona na terenie Czech w latach 1420–1421 z upoważnienia papieża Marcina V przez króla niemieckiego, węgierskiego i czeskiego Zygmunta Luksemburskiego przeciw wyznawcom nauki Jana Husa.

Geneza Latem 1419 roku w Czechach wybuchło powstanie husyckie. Do wiosny 1420 walki objęły całe terytorium Czech, z czego blisko jedną trzecią kraju kontrolowali husyci. Ich zwycięstwa wywoływały zaniepokojenie Zygmunta Luksemburskiego oraz papieża Marcina V. Od samego początku walk wspierali oni wierne kościołowi rzymskokatolickiemu rycerstwo czeskie i niemieckie. Planowali też wspólnie krwawe zdławienie husyckiej rebelii i wspólnie przystąpili do kontrofensywy. Na początku marca 1420 roku we Florencji papież Marcin V wydał bullę Omnium plasmatoris domini nakazującą zorganizowanie katolikom wyprawy zbrojnej przeciwko zwolennikom Jana Husa i Johna Wycliffa. Bullę papieską ogłoszono we Wrocławiu 17 marca, gdzie od stycznia tego roku w obecności Zygmunta Luksemburskiego obradował sejm Rzeszy. Początkowo król nie kwapił się do przeprowadzenia krucjaty na terytorium Czech, obawiając się zbyt dużych zniszczeń kraju, którego koronę odziedziczył po śmierci swojego brata Wacława.