Pierwsze potwierdzone zwycięstwo powietrzne odniósł na samolocie Nieuport 11 na froncie w Rumunii 26 października 1916 roku. Na froncie rumuńskim walczył do końca 1917 roku odnosząc w sumie 5 potwierdzonych oraz 4 niepotwierdzone zwycięstwa. Pełnił funkcję dowódcy 9 eskadry.
Po wybuchu rewolucji Iwan Łojko walczył w szeregach armii generała Piotra Wrangla w randze pułkownika. Po ewakuacji do Istambułu w 1920 roku opuścił armię Wrangla i udał się do Serbii. W Serbii pracował jako mechanik, a później instruktor lotniczy.
Po ogłoszeniu w ZSRR amnestii powszechnej Iwan Łojko powrócił do kraju w 1923 roku. Do 14 sierpnia 1929 roku służył w Armii Czerwonej jako instruktor lotnictwa. 14 sierpnia został aresztowany wkrótce zesłany do obozu pracy. Został zamordowany po 1936 roku w stalinowskim obozie na wyspie Wajgacz.
Odznaczenia Order św. Jerzego kl. 4 Order św. Włodzimierza kl. 4 Order św. Anny kl. 4, 3 i 2 Order św. Stanisława kl. 2 Order Gwiazdy Rumunii
Bibliografia
Zobacz też Asy myśliwskie Rosji (do 1920)