Powierzchnia terenu wznosi się nieznacznie z zachodu na wschód i dopiero za linią Drwęcy wysokości bezwzględne wyraźnie wzrastają (Garb Lubawski).
Najwyższe wzniesienie na ziemi chełmińskiej znajduje się w jego północno-wschodniej części w obrębie Garbu Lubawskiego (pow. 270 m n.p.m.). Najniżej położone miejsce znajduje się natomiast w dnie doliny Wisły w rejonie Wałcza (ok. 14 m n.p.m.).
Krajobraz Obszar ziemi chełmińskiej charakteryzuje się na większości obszaru falistą i pagórkowatą rzeźbą terenu, która nabiera dynamiki w obrębie dolin rzecznych Wisły, Drwęcy, Osy, Lutryny, Strugi Brodnickiej oraz Welu. Część z tych dolin stanowi zaadaptowane starsze rynny polodowcowe. Najwyższe izolowane wzniesienia występują w okolicach m.in. Grudziądza (Kępa Forteczna, Kępa Strzemięcińska, Góra Zamkowa), Zakurzewa, Marzęcic na ziemi chełmińskiej oraz m.in. Wielkiego Leźna, Złotowa, Lubsztyna, Łążyna i Gutowa na ziemi lubawskiej.
Parki krajobrazowe W granicach ziemi chełmińskiej można wyróżnić następujące parki krajobrazowe:
Zespół Parków Krajobrazowych nad Dolną Wisłą, Brodnicki Park Krajobrazowy, Welski Park Krajobrazowy, Górznieńsko-Lidzbarski Park Krajobrazowy.