Maria – bułgarska caryca w latach 1015–1018, żona cara Iwana Władysława.
Caryca O pochodzeniu Marii nie wiadomo nic pewnego. Nie jest również znana data jej ślubu z Iwanem Władysławem. Przekazana przez bizantyńskich historyków informacja o sześciu synach i sześciu córkach pochodzących z tego małżeństwaJerzy Kedren, s. 470-476. Za wskazuje, że do ślubu musiało dojść najpóźniej na początku XI wieku. W 1015 roku po zamordowaniu swego kuzyna Gabriela Radomira mąż Marii objął tron, upadającego pod ciosami bizantyńskimi, carstwa bułgarskiego. Po trzech latach walk w lutym 1018 roku Iwan Władysław zginął pod murami Dracza.
Władzę nad resztkami państwa objęła caryca Maria. Jej synowie byli zbyt młodzi, by kierować państwem. Cesarz bizantyński Bazyli II na wiadomość o śmierci cara opuścił Konstantynopol. W Adrianopolu spotkał syna i brata bułgarskiego generała Krakry, którzy przywieźli mu wiadomość, że generał podda mu bronioną przez siebie twierdzę Pernik. Bazyli przyjął ich uprzejmie i obdarował godnościami. Do Mosynopolis, kolejnego miejsca postoju cesarza, przybyli legaci z Bitoli, Morowizdu i Liplyanu wręczając cesarzowi klucze do tych miast. W Serres poddał się cesarzowi Krakra wraz z dowódcami 35 podległych mu twierdz. Poprzedził go Dragomusz dowódca Strumicy.