Stefan Baranowski (ur. 21 grudnia 1817 w w guberni jarosławskiejKijas A., 2000: Polacy w Rosji od XVII wieku do 1917 roku. Inst. Wydawniczy PAX, Wydawnictwo Poznańskie. , zm. w 1893 w Helsinkach) – polski i rosyjski językoznawca, pisarz, geograf.
Życiorys Ukończył studia na Uniwersytecie Petersburskim, na którym studiował języki wschodnie. Oprócz trzech języków wschodnich władał kilkoma językami europejskimi, w tym skandynawskimi (przełożył m.in. poemat staroskandynawski Edda). W latach 1842–1863 był profesorem języka rosyjskiego na Uniwersytecie w Helsinkach.
W roku 1867 wyjechał na Syberię, mianowany kuratorem i inspektorem szkół w zachodniej Syberii. Przez szereg lat był wysokim urzędnikiem w centralnych urzędach Rosji.
Położył duże zasługi dla rozwoju sieci kolejowej w azjatyckiej części Rosji, składając projekty i uzasadniając konieczność budowy kolei, między innymi z Orenburga przez Taszkent i Samarkandę do górnego biegu Amu-darii oraz kolei transsyberyjskiej z Orenburga do Władywostoku.