elokwencja zastępuje w jego dziełach liryzm. Jan Prokop uważa jednak jego twórczość za nierówną i często nadmiernie podporządkowaną jego zadaniom dworskim.
Wkład w powstawanie klasycystycznego modelu literatury Malherbe był zafascynowany gramatyką, stał się autorytetem w zakresie języka literackiego klasycystycznej Francji, współtworząc tym samym model języka poezji obowiązujący w tej epoce. Był szczególnym wrogiem słów zapożyczonych z innych języków (zarówno klasycznych, jak i nowożytnych lub dialektów regionalnych), które nie zakorzeniły się we współczesnym mu języku mówionym. Głosił również potrzebę upowszechniania wśród zwykłych ludzi poszanowania zasad gramatyki francuskiej.
Kontynuował pracę nad stworzeniem zasad poezji, podejmując próby kodyfikacji podjęte w poprzednim stuleciu przez Plejady. Uszczegółowił zasady tworzenia poszczególnych wskazanych przez Plejadę gatunków literackich (oda, pieśń), w szczególności przeciwstawiając się powstawaniu rozziewu, pisaniu wersów bez cezury i posługiwaniu się zbędnym jego zdaniem, przesadnie wykwintnym słownictwem.