Pod koniec VIII wieku nastąpił dalszy wzrost znaczenia państwa Franków. Rozciągało się ono od Morza Północnego po Ebro i od Zatoki Biskajskiej po Ren. W 800 roku Karol Wielki został koronowany przez papieża na cesarza rzymskiego. Tym samym, państwo Franków przekształciło się w Imperium Karolińskie. Po śmierci Karola Wielkiego, imperium przyjęło nazwę „Cesarstwo Rzymskie”. Okres ten trwał jednak krótko. Po śmierci Ludwika Pobożnego, zgodnie z traktatem w Verdun, cesarstwo zostało podzielone na państwa: wschodniofrankijskie, środkowofrankijskie i zachodniofrankijskie. W związku z tym, że Rzym znalazł się w państwie środkowofrankijskim, to Lotarowi przypadł tytuł cesarza. Jednak po jego śmierci, państwo to rozpadło się na: Królestwo Włoch (z tytułem cesarza), Królestwo Lotaryngii i Księstwo Prowansji. Następnie państwo wschodniofrankijskie przekształciło się w Królestwo Niemieckie, zaś państwo zachodniofrankijskie w Królestwo Francji.
Półwysep Iberyjski
thumb|państwo Wizygotów przed ekspansją frankijską