We wrześniu 1996 roku został jednym z założycieli i współprzewodniczącym Partii Demokratycznej. W kwietniu 1998 roku został wybrany przewodniczącym Partii Demokratycznej, pełniąc tę funkcję do września 1999. Na stanowisko to powrócił w grudniu 2002. Kierował partią w czasie wyborów parlamentarnych w 2003 roku. 10 maja 2004 zrezygnował ze stanowiska po tym, jak wyszło na jaw, że przez 10 miesięcy nie odprowadzał podatku od swoich dochodów w czasie pełnienia funkcji ministra zdrowia. Jako pokutę za przewinienie ogolił głowę, przyodział buddyjski strój i odbył pielgrzymkę po świątyniach na wyspie Sikoku. Jako polityk, w związku ze swoim wybuchowym charakterem, zyskał sobie przydomek „Ira-Kan”.

Po wygranej Partii Demokratycznej w wyborach parlamentarnych w sierpniu 2009 roku i odsunięciu po ponad 50 latach od władzy Partii Liberalno-Demokratycznej, 16 września 2009 objął stanowisko wicepremiera oraz ministra ds. strategii narodowej, polityki gospodarczej i fiskalnej w gabinecie premiera Yukio Hatoyamy. Stanął również na czele Biura Strategii Narodowej, nadzorującego opracowywanie polityki rządu i budżetu.