thumb|Nagrobek na cmentarzu powązkowskim w Warszawie Jerzy Władysław Śliwowski (ur. 1 maja 1907 w Warszawie, zm. 25 lutego 1983 tamże) – polski adwokat i teoretyk prawa karnego, działacz polityczny, współzałożyciel i wieloletni wykładowca Wydziału Prawa Uniwersytetu Mikołaja Kopernika.
Życiorys Urodził się w rodzinie Rocha Władysława, adwokata, i Marii z Ostrowskich. Po ukończeniu w 1924 Gimnazjum Towarzystwa im. Jana Zamoyskiego w Warszawie, studiował na Wydziale Prawa Uniwersytetu Warszawskiego, otrzymując w roku 1928 dyplom magistra prawa. W roku 1933 ukończył Szkołę (później Akademię) Nauk Politycznych, po czym odbył aplikację przy Prokuratorii Generalnej, praktykował również w sądownictwie warszawskim. W 1939 uzyskał stopień doktora nauk prawnych na Uniwersytecie w Nancy nostryfikowany następnie na Uniwersytecie Warszawskim.
Po powrocie do kraju w 1939 rozpoczął prywatną praktykę adwokacką, którą prowadził również w okresie okupacji niemieckiej (1939–1944). Pomagał w opiece nad więźniami hitlerowskimi (akcja „Patronat”). W latach 1944–1945 był więziony przez Niemców w Grodzisku Mazowieckim, Skierniewicach i Łodzi, uciekł z transportu do obozu koncentracyjnego.