Waleriana Łukasińskiego w Dąbrowie Górniczej (do 1939).
Podczas okupacji niemieckiej w Dąbrowie Górniczej pracował fizycznie w składzie drewna oraz brał udział w tajnym nauczaniu.
Po wojnie, 7 maja 1945 roku brał udział w organizacji i został pierwszym dyrektorem Państwowego Gimnazjum i Liceum Męskiego w Prudniku (obecnie I Liceum Ogólnokształcącego im. Adama Mickiewicza w Prudniku). Zrezygnował ze stanowiska dyrektora i wyjechał z Prudnika 7 września 1945 roku. W 1946 przeniósł się do Wrocławia, gdzie był adiunktem w Instytutu Filologii Klasycznej Uniwersytetu Wrocławskiego. Po habilitacji w 1951 roku na podstawie pracy Questiones epicae otrzymał stanowisko docenta. W 1954 roku otrzymał tytuł profesora nadzwyczajnego, a w 1959 profesora zwyczajnego. W Uniwersytecie Wrocławskim pełnił funkcje prodziekana (1954–1955) i dziekana (1955–1956) Wydziału Filologicznego. Od roku 1957 kierował nowo utworzoną Katedrą Filologii Nowołacińskiej, a od 1958 równocześnie Instytutem Filologii Klasycznej. W latach 1959–1961 był prorektorem ds. ogólnych.
Należał do Zespołu Rzeczoznawców Filologii Klasycznej w ramach Sekcji Studiów Uniwersyteckich Rady Głównej Szkolnictwa Wyższego.