Henryk Ratajczak (ur. 30 września 1932 w KadobnejMultimedialna Baza Danych Muzeum Uniwersytetu Warszawskiego: Henryk Ratajczak.) – polski chemik teoretyczny, specjalizujący się w chemii kwantowej, strukturalnej, fizyce chemicznej, fizyce i chemii ciała stałego oraz spektroskopii molekularnej, członek rzeczywisty Polskiej Akademii Nauk.

Życiorys Ukończył Politechnikę Wrocławską, gdzie należał do uczniów Lucjana Sobczyka. Następnie rozpoczął pracę naukową na Uniwersytecie Wrocławskim. W 1963 obronił pracę doktorską Wiązanie wodorowe w kompleksach pochodnych fenolu z zasadami organicznymi napisaną pod kierunkiem Lucjana Sobczyka. W 1969 otrzymał stopień doktora habilitowanego na podstawie pracy Strukturalne badanie pewnych ferroelektryków z wiązaniem wodorowym za pomocą widm absorpcyjnych w podczepieni w świetle spolaryzowanym. W latach 1969–1995 był kierownikiem Zakładu Chemii Teoretycznej i Fizyki Chemicznej Uniwersytetu Wrocławskiego. W 1970 został powołany na stanowisko wicedyrektora Instytutu Chemii UWr, w 1979 dyrektora. Tę ostatnią funkcję pełnił w latach 1979–1982 i 1987-1991. W latach 1982–1984 był rektorem Uniwersytetu WrocławskiegoCzłonkowie Polskiej Akademii Nauk. Informator, wyd. PAN, Warszawa 2011, s.