Broń przyjęto do uzbrojenia 16 sierpnia 1945.

Opis konstrukcji Karabinek M1 był indywidualną bronią samopowtarzalną (M2 samoczynno-samopowtarzalną). Zasada działania oparta na wykorzystaniu energii gazów prochowych odprowadzanych przez boczny otwór lufy (gazy pobierane przez otwór umieszczony zaraz za komorą nabojową). Zamek ryglowany przez obrót. Mechanizm spustowy tylko do ognia pojedynczego (wersja M2 z przełącznikiem rodzaju ognia umożliwiała strzelanie seriami). Zasilanie z magazynków o pojemności 15 naboi. Przyrządy celownicze składały się początkowo z muszki i celownika przerzutowego (nastawy 150 i 300 jardów), później zastosowano celownik krzywiznowy T21 (nastawy 100, 200, 250, 300 jardów).

Linki zewnętrzne „Lightweight Carbine Increases Firepower” M1, M1A1, M2 i M3 Karabinek M1 w serwisie Modern Firearms

M1 Kategoria:Amerykańska broń strzelecka II wojny światowej