thumb|Uroczystość wręczenia sztandaru Samodzielnej Brygadzie Strzelców Podhalańskich 10 kwietnia 1940. Płk Franciszek Arciszewski, prezydent RP Władysław Raczkiewicz, gen. Władysław Sikorski, płk. Zygmunt Bohusz-Szyszko, płk. dypl. Aleksander Kędzior Franciszek Adam Arciszewski (ur. 28 lipca 1890 w Kołomyi, zm. 31 marca 1969 w Londynie) – pułkownik dyplomowany saperów Wojska Polskiego II RP i Polskich Sił Zbrojnych, polityk, poseł na Sejm III kadencji w latach 1930–1935 z ramienia Stronnictwa Narodowego, działacz społeczny, kawaler Orderu Virtuti Militari, w 1964 mianowany generałem brygady przez Naczelnego Wodza.

Życiorys Urodził się w rodzinie Adama, sędziego, i Julii z domu Bogdany. Edukację rozpoczął w szkole powszechnej we Lwowie, kontynuował ją w realnej szkole wojskowej w Hranicach (matura 1907). W 1910 ukończył Oficerską Szkołę Artylerii w Mödling. Od 14 sierpnia tego roku pozostawał w służbie czynnej w armii Austro-Węgier. Uzyskał stopień podporucznika i otrzymał przydział do 9 batalionu pionierów w Krakowie. W latach 1914–1918 uczestniczył I wojnie światowej, m.in. jako dowódca kompanii saperów. Po zawieszeniu broni, 4 listopada 1918 dostał się do niewoli włoskiej, skąd uciekł i 10 stycznia 1919 wstąpił do Błękitnej Armii gen.