Termin midrasz bywa stosowana na określenie: metody dokonywania swobodnej interpretacji biblijnej, w tym egzegezy posługującej się metodami hermeneutycznymi; wolnej interpretacji tekstów biblijnych, ukierunkowanej na wywiedzenie nowego prawa lub zyskania dla niego potwierdzenia; środka literackiego używanego dla wprowadzenia nowego zalecenia moralnego; „metody interpretacji, komentowania tekstu biblijnego za pomocą objaśnień, sentencji i przypowieści, wykorzystująca w tym celu tradycję ustną”; metody interpretacji i komentowania tekstów biblijnych poprzez odszukiwanie ich sensu przenośnego, całych antologii tekstów przedstawiających w formie swobodnej tekst biblijny lub nawet dla określenia całej literatury midraszowej.
W judaizmie przeciwieństwem do swobodnej interpretacji micw są egzegetyczne komentarze Prawa – peszarim (, peszer; od aram. peszar = „interpretacja”, „wyjaśnienie”, l.mn. peszarim).
Wspomniany wyżej zakres zróżnicowanych znaczeń sprawia, że sformułowanie precyzyjnej definicji midraszu nastręcza dużą trudność. Gary G. Porton, dyrektor Programu Badań nad Religią i profesor religioznawstwa, historii i literatury porównawczej na Uniwersytecie Illinois w Urbanie i Champaign zaproponował definicję, która zyskała uznanie.