mały|Grób Jana Webera na Powązkach Wojskowych (2024) Jan Weber (ur. 25 stycznia 1930 w Parczewie, zm. 20 października 1992 w Warszawie) – polski muzykolog, krytyk muzyczny, dziennikarz.
Jan Weber był absolwentem katedry muzykologii Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Wkrótce po studiach podjął współpracę z Polskim Radiem i Telewizją, gdzie później został dyrektorem Naczelnej Redakcji Muzycznej. Dzięki swoim błyskotliwym audycjom, a także setkom recenzji i wypowiedzi publikowanych w prasie codziennej i specjalistycznej, m.in. w „Ruchu Muzycznym”, Weber stworzył wzorzec muzycznego krytyka i popularyzatora muzyki..
Znawca pianistyki, w tym szczególnie twórczości Fryderyka Chopina i Ferenca Liszta. Od 1956 związany głównie z Polskim Radiem. Stworzył własny styl prezentacji muzyki poważnej, który polegał na gawędzie, przytaczaniu anegdot, i który przede wszystkim opierał się na jego ogromnej wiedzy związanej ze światową pianistyką. W radiowej Trójce prowadził takie audycje jak „Koncerty zatrzymane w czasie”, „Niezapomniane koncerty fortepianowe”, „Wielki pianista Władymir Horowitz”, a także wiele innych poświęconych zwłaszcza pianistyce m.in. wykonaniom Vladimira Horowitza czy Krystiana Zimermana. Popularny był jego cykl audycji zatytułowany „Reminiscencje muzyczne”.