Z tego dokumentu można już wywnioskować, że na tym terenie mogły znajdować się dwa pałacyki, w tym jeden niezamieszkany. W pobliżu zlokalizowano stajnie, oborę i piekarnię. Niektóre z zabudowań w XVIII w. popadły w ruinę. Właściciele Wielopolscy oraz ich plenipotenci zaniedbali gospodarstwo. Wszystko uległo zmianie, gdy zmienił się właściciel obiektu. Kajetan Florkiewicz, właściciel podwielickich dóbr Rajsko w 1798 wydzierżawił od Urszuli Wielopolskiej dobra ziemskie Młoszowa, Karniowice i Dulową. Po 4 latach nabył te dobra. W 1809 r. rozpoczęła się gruntowna przebudowa folwarku. W latach 1810–1812 obszar dworu został ogrodzony murem z wapiennego kamienia łamanego.
Powstał nowy parterowy obiekt zbudowany w stylu klasycystycznym. Część środkowa posiada piętro, jest nakryta odrębnym dachem, posiada wgłębny portyk i nieco cofnięte piętro z balkonem. Boczne części obiektu są już parterowe. Kolejne lata to kolejne modyfikacje całości założenia. Powstała tzw. Oficyna Zegarowa z charakterystyczną wieżą pośrodku budynku. Zgodnie z ówczesnymi konwencjami obiekt uzyskał skromne podziały ramowe, a sama wieża zwieńczona została przezroczystą drewnianą latarnią (gloriettą) wyrastającą z płaskiego tarasu. Taki stan zachował się do ok. 1850, o czym świadczy ikonografia F. Kopffa. Niejaki A.