Uładzimir Mikitawicz Uschopczyk (biał. Уладзімір Мікітавіч Усхопчык; ros. Владимир Никитович Усхопчик, Władimir Nikitowicz Uschopczik, ur. 7 stycznia 1946 w obwodzie rówieńskim, Ukraińska SRR) – radziecki wojskowy, generał Armii Radzieckiej, po rozpadzie ZSRR służący w armii białoruskiej. Dowódca garnizonu wileńskiego w czasie tzw. wydarzeń styczniowych w 1991.
Życiorys W 1967 ukończył studia w Wyższej Ogólnowojskowej Szkole Dowódczej w Kijowie. W 1980 został absolwentem Akademii Wojskowej im. Michaiła Frunzego w Moskwie.
Po ukończeniu szkoły oficerskiej służył w Grupie Wojsk Radzieckich w Niemczech na stanowiskach dowódcy plutonu, dowódcy kompanii i szefa sztabu-zastępcy dowódcy batalionu zmechanizowanego. Od 1974 pełnił służbę w Dalekowschodnim Okręgu Wojskowym jako kolejno: szef sztabu-zastępca dowódcy batalionu zmechanizowanego, dowódca batalionu zmechanizowanego oraz szef sztabu-zastępca dowódcy pułku zmechanizowanego.
W 1980 został skierowany do Nadbałtyckiego Okręgu Wojskowego na stanowisko dowódcy pułku zmechanizowanego. W latach 1984–1986 był szefem sztabu i zastępcą dowódcy dywizji. Kolejne dwa lata spędził jako doradca wojskowy sił zbrojnych Demokratycznej Republiki Afganistanu. W styczniu 1989 objął dowództwo dywizji zmechanizowanej w Nadbałtyckim Okręgu Wojskowym.