W opinii ówczesnego szefa tego resortu, wyróżniał się gruntowną wiedzą prawną i administracyjną, trafnym osądem sytuacji, a także zręcznością zawodową i taktem, które kwalifikowały go do pełnienia wysokich stanowisk w administracji państwa.
W 1898 r. otrzymał tytuł tajnego wyższego radcy regencyjnego, a w październiku 1899 r., po odejściu Theobalda von Bethmanna-Hollwega, został mianowany na wakujące stanowisko prezydenta Regencji w Bydgoszczy. W uzasadnieniu jego kandydatury wskazano na długoletnią pracę i znajomość zagadnień administracyjnych Prowincji Prusy Zachodnie. Miały one być gwarancją fachowości w zarządzaniu zbliżoną charakterem Regencją w Bydgoszczy, usytuowaną w sąsiedniej Prowincji Poznań.
Alfred von Conrad objął urząd prezydenta Regencji w Bydgoszczy 3 lutego 1900 r. Pozostał na tym stanowisku tylko półtora roku. Jego odejście z Bydgoszczy zbiegło się z awansem na stopień rzeczywistego tajnego wyższego radcy regencyjnego i zatrudnieniem w charakterze doradcy w Kancelarii Rzeszy w Berlinie. Szczególnym wyróżnieniem była nobilitacja nadana w dniu urodzin cesarza, 27 stycznia 1904 r.