por. Hüls, s. 173, gdzie błędnie podany jest rok 1105 (prawdopodobnie błąd drukarski, gdyż w następnym zdaniu autor kontynuuje opis działalności Bernarda w roku 1104)., a 15 września 1104 został wspomniany jako doradca księżnej Matyldy w jej dyplomie wystawionym w Cosigno. Do 20 marca 1105 Bernard musiał powrócić do Rzymu, gdyż tego dnia podpisał wystawiony na Lateranie przywilej Paschalisa II dla opata Alberyka z PolironeGanzer, s. 53; Hüls, s. 173; por. Schwartz, s. 187.. W listopadzie tego roku ponownie przebywał jednak na północy Włoch (w Fucecchio). W 1106 rozstrzygnął spór między klasztorami S. Maria di Pomposa i S. Michele di Soleria. Jesienią tego samego roku znajdował się w otoczeniu Paschalisa II, o czym świadczą jego podpisy na dyplomach z 11 października (w Carpi) i 26 października (na synodzie w Guastalla)Hüls, s. 173; por. Ganzer, s. 54..
Biskup Parmy thumb|left|180px|Obraz Madonna z Dzieciątkiem oraz święci Jan Gwalbert (z lewej) i Bernardo degli Uberti (z prawej) z muzeum San Salvi we Florencji