W nowej strukturze pułk miał posiadać trzy bataliony, kompanię karabinów maszynowych (8 ckm), kompanię techniczną i kompanię pionierów. W ramach tak zwanej „reformy Conrada”, pułk przekazał swoje dwa bataliony nowo formowanemu 114 pułkowi piechoty.
W czasie I wojny światowej pułk walczył z Rosjanami w końcu 1914 i na początku 1915 roku w Galicji. W lecie 1915 roku pułk brał udział w walkach na Lubelszczyźnie. Największe straty poniósł w walkach w lutym i maju 1915 w okolicach Tarnowa. Żołnierze pułku są pochowani m.in. na cmentarzach wojennych nr: 193 w Dabrówce Szczepanowskiej, 191 w Lubczy, 188 w Rychwałdzie, 284 w Zakrzowie oraz Tuszowie oraz na cmentarzu wojennym nr 173 w Pleśnej.
Szefowie pułku Kolejnymi szefami pułku byli: 1849–1851 – Ludwig Freih. v. Wohlgemuth, 1851–1877 – Ludwig III Großherzog v. Hessen, 1877–1892 – Ludwig IV. Großherzog v. Hessen, 1893–1918 – wielki książę Hesji Ernst Ludwig.
Żołnierze Dowódcy pułku płk Peter Naranćić (1873) płk Sigmund Klug von Klugenwald ( – 1898 → komendant 94 Brygady Piechoty) płk Wilhelm Lahousen von Vivremont (1898–1903 → komendant 85 Brygady Piechoty Obrony Krajowej) płk Heinrich Polaczek (1903–1907) płk Johann Linhart (1908–1909) płk Alfred von Hinke (1910–1912) płk Friedrich von Löw (1913–1914)