Begonia wiązolistna (Begonia ulmifolia) – gatunek rośliny z rodziny begoniowatych. W stanie dzikim rośnie w północnej części Ameryki Południowej (Brazylia, Gujana Francuska, Surinam, Wenezuela) i na wyspach Trynidad i Tobago. Jest uprawiana jako roślina ozdobna, w Polsce głównie jako roślina pokojowa, dość rzadko. Ogrodnicy zaliczają ją do grupy begonii o ozdobnych liściach.
Morfologia Bylina o wzniesionej, bardzo grubej i mięsistej łodydze. Corocznie przyrasta ona na długość 10–15 cm. Liście są duże, niesymetryczne, swoim kształtem i ubarwieniem bardzo podobne do liści wiązu i stąd pochodzi nazwa rośliny. Również gruba łodyga przypomina miniaturowy pień drzewa. Nerwacja liści jest wyraźnie widoczna. Dekoracyjne są również białe kwiaty, zebrane w kwiatostan na szczycie pędów. Roślina zakwita zimą, przy krótkim dniu. Kwiaty są rozdzielnopłciowe, ale kwiaty męskie i żeńskie występują na jednej roślinie (jednopienność). Kwiaty męskie są 4-działowe z licznymi pręcikami. Kwiat żeński jest 5–działkowy z 1 słupkiem. Owocem jest oskrzydlona torebka z drobnymi nasionami.