Yacarerani – rodzaj krokodylomorfa z grupy Notosuchia żyjącego w późnej kredzie na obecnych terenach Ameryki Południowej. Został opisany w 2009 roku przez Fernanda Novasa i współpracowników w oparciu o niemal kompletny, znakomicie zachowany szkielet odkryty w górnokredowych osadach formacji Cajones na terenie Parku Narodowego Amboró w Boliwii. Wiek tej formacji ocenia się na turon-santon. W bezpośredniej bliskości holotypu odnaleziono drugi niemal kompletny szkielet Yacarerani, a tuż pod nimi dwa kompletne jaja oraz izolowane fragmenty skorupki. Wielkość oraz budowa zewnętrzna jaj jest podobna do tych znalezionych w pobliżu krokodylomorfa z rodzaju Mariliasuchus. Przestrzeń zajmowana przez kości i jaja kształtem przypomina tunel, co sugeruje, że Yacarerani mógł kopać nory.
Czaszka Yacarerani mierzy około 9,5 cm długości, a połączenie kości czołowych i ciemieniowych sugeruje, że należy do osobnika dorosłego. Pysk jest krótki i wąski. Yacarerani miał bardzo heterodontyczne uzębienie, obejmujące po cztery zęby przypominające siekacze w kościach przedszczękowej i zębowej oraz po sześć zębów odpowiadających trzonowym w kościach szczękowej i zębowej. Zarówno w szczęce, jak i w żuchwie zęby przypominające siekacze były oddzielone diastemą od przypominających trzonowce.