Wobec zagrożenia konfliktem zbrojnym 24 sierpnia 1939 został zmobilizowany do Kadry Zapasowej 7 Szpitala Okręgowego. Po wybuchu II wojny światowej, w czasie kampanii wrześniowej 1939 wraz ze szpitalem ewakuowano go z Poznania do wojskowego szpitala okręgowego nr 2 w Białowieży, gdzie w następnym dniu po agresji ZSRR na Polskę, 18 września został aresztowany przez Sowietów. Początkowo więziono go w Ostaszkowie, a następnie od listopada lub grudnia 1939 w obozie jenieckim w Kozielsku. Między 11 a 12 kwietnia 1940 został przekazany do dyspozycji naczelnika Zarządu NKWD Obwodu Smoleńskiego – lista wywózkowa 022/3 z 9 kwietnia 1940, pozycja 56. Między 13 a 14 kwietnia 1940 został zamordowany w Katyniu przez funkcjonariuszy Obwodowego Zarządu NKWD w Smoleńsku oraz pracowników NKWD przybyłych z Moskwy na mocy decyzji Biura Politycznego KC WKP(b) z 5 marca 1940. Ofiary tej zbrodni grzebano w bezimiennych mogiłach zbiorowych, gdzie od 28 lipca 2000 mieści się oficjalnie Polski Cmentarz Wojenny w Katyniu. W Lesie Katyńskim prowadzone były ekshumacje i prace archeologiczne. W 1943 jego ciało zostało zidentyfikowane podczas ekshumacji nadzorowanych przez Niemców pod numerem 1484 – raport dzienny z 8 maja 1943. Przy jego szczątkach odnaleziono Krzyż „Virtuti Militari” i legitymację jego nadania, wizytówkę, listy oraz pocztówki.