Andrzej Ibis-Wróblewski silnie angażował się w działania na rzecz kultury języka; był autorem cotygodniowych felietonów normatywnych na temat poprawności językowej: „Byki i byczki”, publikowanych przez ponad 40 lat w „Życiu Warszawy”. Na ich podstawie powstała książka o tym samym tytule (1995) oraz druga pt. „Byczki w tomacie” (1998) wraz z artystą plastykiem Szymonem Kobylińskim. Za działalność na rzecz upowszechniania kultury języka polskiego wielokrotnie otrzymywał nagrody i odznaczenia państwowe (Nagroda Indywidualna imienia Witolda Doroszewskiego, 1987). Był , inicjatorem i jednym z ojców założycieli Rady Języka Polskiego przy prezydium PAN.

Od czasu służby w Armii Krajowej działał według przyjętej przez siebie zasady nieprzystępowania do partii ani organizacji politycznych. Wiele czasu poświęcał na działalność społeczną, przede wszystkim w charakterze dziennikarza i animatora życia kulturalnego. Wielokrotnie zdarzało się, że odmawiał przyjmowania należnych mu honorariów. Współpracował z Mareckim Ośrodkiem Kultury (miejski i powiatowy konkurs ortograficzny). Bywał jurorem wielu festiwali muzycznych, w tym świnoujskiej FAMY i Festiwalu Polskiej Piosenki w Opolu.

Andrzej Wróblewski był pionierem nowych i nowoczesnych form komunikacji.