Wspomagani przez Anglików z Fort Detroit Indianie zamieszkujący tereny na północ od rzeki Ohio podwoili wysiłki, by zmusić amerykańskich osadników do opuszczenia zachodniej Wirginii (czyli dzisiejszych stanów Kentucky i Wirginia Zachodnia).
W lipcu 1782 roku miała miejsce wielka narada w wiosce Szaunisów w pobliżu źródeł Mad River na Terytorium Ohio, w której uczestniczyli wodzowie Szaunisów, Delawarów, Mingów, Huronów, Miami, Ottawów, Odżibwejów i Potawatomich. W jej wyniku siły składające się ze 150 żołnierzy kapitana Williama Caldwella i 1100 Indian prowadzonych przez lojalistów Aleksandra McKee, Simona Girty'ego i Matthew Elliotta ruszyły ku osadzie Wheeling nad brzegiem rzeki Ohio. Były to prawdopodobnie największe siły wysłane przeciwko amerykańskim osadom w trakcie całej wojny.
Ekspedycja została jednakże odwołana, bowiem zwiadowcy donieśli, że George Rogers Clark, którego Indianie bali się bardziej niż jakiegokolwiek innego amerykańskiego dowódcy, przygotowuje się w Kentucky do uderzenia na Terytorium Ohio. Siły Caldwella wróciły więc nad Mad River, by odeprzeć inwazję, ale armia Clarka nigdy się nie pojawiła. Jak się później okazało, plotka była fałszywa: Clark w dużej łodzi patrolował rzekę Ohio, ale żadnej wyprawy na północ nie planował.