Zarządzanie prawami do informacji (ang. IRM — , — ) — ogólna nazwa technologii informatycznych służących do ograniczania dostępu do dokumentów elektronicznych objętych różnymi formami poufności.
Szczególnym przypadkiem zarządzania prawami do informacji są systemy zarządzania prawami cyfrowymi, stosowane do ochrony przed nieuprawnionym kopiowaniem filmów, muzyki czy e-booków. Główna różnica polega na tym, że systemy przeznaczone są dla ochrony plików multimedialnych w zastosowaniach masowych, a systemy do ochrony dokumentów elektronicznych w środowiskach korporacyjnych i instytucjonalnych.
Do ograniczenia dystrybucji informacji stanowiących tajemnicę stosuje się najczęściej następujące techniki:
Ochrona logiczna dokumentów elektronicznych za pomocą praw dostępu. Ochrona jest egzekwowana przez aplikację, wewnątrz której przetwarzane są dokumenty (np. Lotus Notes) lub przez system operacyjny (dokumenty w plikach). Skuteczność takiej ochrony jest ograniczona do granic aplikacji lub systemu - uprawnienia tracą moc po przeniesieniu dokumentu poza środowisko je egzekwujące. Ochrona kryptograficzna. Przetwarzanie dokumentów elektronicznych wyłącznie w postaci zaszyfrowanej. Dokument jest rozszyfrowywany w momencie otwarcia przez osoby lub systemy uprawnione i posiadające odpowiedni klucz kryptograficzny.