3 Dywizja Piechoty Morskiej „San Marco” — część 1

3 Dywizja Piechoty Morskiej „San Marco” () – związek taktyczny Sił Zbrojnych RSI pod koniec II wojny światowej.

Historia Po kapitulacji Włoch 8 września i po powstaniu Włoskiej Republiki Socjalnej 15 września 1943, rozpoczęło się tworzenie jej sił zbrojnych. Niemcy zgodzili się na sformowanie czterech dywizji wojsk lądowych. Pod koniec 1943 powstał oddział złożony z marynarzy z okrętów wojennych z Morza Egejskiego i ok. 400 Czarnych Koszul, którzy przybyli z okupowanej Grecji. Na jego bazie sformowano na początku marca 1944 w Grafenwöhr w Niemczech 3 Dywizję Piechoty Morskiej „San Marco”. Nazwano ją na cześć świętego patrona Wenecji. Miała ona dwa pułki piechoty i pułk artylerii oraz pododdziały wsparcia i służb. W jej skład weszło ok. 1,8 tys. ochotników z oddziałów komandosów X Flotylli MAS. Po pewnym czasie Czarne Koszule zostały przeniesione do 2 Dywizji Grenadierów „Littorio”. 28 listopada dowództwo dywizji objął gen. Aldo Princivalle. Między 25 marca i 5 kwietnia 1944 dywizja, licząca ok. 14 tys. żołnierzy, powróciła do Włoch. Pod koniec czerwca przeniesiono ją do Ligurii, gdzie obok 4 Dywizji Alpejskiej "Monterosa" miała bronić wybrzeża na odcinku od Arenzano do Zatoki Berta przed spodziewanym desantem morskim wojsk alianckich.