Zamek w Mińsku zbudowany był z drewna. Jego wysokość wraz z wałem wynosiła od 13 (wysokość wału – 8 m, wysokość palisady drewnianej – 5 m) do 15 m. Zamek był otoczony fosą wypełnioną wodą. W planie zamek miał kształt półkola. Jego powierzchnia wynosiła 3 ha. Rozciągnięty od brzegu Świsłoczy na północny wschód miał długość 270–300 m, szerokość zaś w środkowej jego części sięgała 150 m. Wjazd do zamku stanowiło silnie bronione przejście o szerokości 3,4 m. Brama znajdowała się w południowo-wschodniej części zamku. Z lewej strony była ukryta wychylonym do przodu wałem, co w razie ostrzału powodowało zmniejszenie siły uderzenia. Przypuszczalnie po obu stronach bramy znajdowały się dwie wieże, zbudowane w drugiej połowie XI wieku. Na planach z 1773 roku wał zamkowy miał dwie przerwy dla bram wjazdowych: od północy i od południowego wschodu. Przez bramę południowo-wschodnią przebiegała wówczas ulica Wielka (później Staro-Miasnicka). Na planach z lat 1793 i 1797 wał miał już trzy przerwy. W jego północnej części zbudowano drugą bramę.