społeczności indiańskie nie były wystarczająco scentralizowane. Poszczególne wioski, a nawet pojedynczy wojownicy decydowali o przystąpieniu do wojny.
Około 200 Czirokezów z dwóch szczepów, znanych jako Chickamauga, mieszkało i walczyło razem z Szaunisami od czasów amerykańskiej wojny rewolucyjnej przez wszystkie lata istnienia konfederacji. Ponadto wódz Czirokezów Dragging Canoe wysyłał oddziały wojowników celem przeprowadzenia określonych operacji.
Niektórzy wojownicy Czoktawów i Czikasawów, tradycyjnie zwaśnionych z plemionami konfederacji, służyli jako zwiadowcy armii amerykańskiej.
Przebieg działań thumb|290px|Mały Żółw Działający w tym regionie handlowi agenci brytyjscy chętnie sprzedawali Indianom broń i amunicję, jednocześnie zachęcając do atakowania amerykańskich osad. W połowie lat osiemdziesiątych XVIII wieku Indianie dokonali kilku izolowanych napadów, co doprowadziło do eskalacji napięcia. Jesienią roku 1786 gen. Benjamin Logan poprowadził przeciwko wioskom Szaunisów nad brzegami Mad River znaczny oddział składający się z żołnierzy armii federalnej i konnych milicjantów z Kentucky. Wioski były praktycznie bezbronne, bowiem wojownicy pustoszyli właśnie Kentucky. Logan spalił je wraz z zapasami żywności i zabił pewną liczbę Indian, w tym ich wodza, Molunthę, którego zamordował jeden z oficerów Logana.