W roku 1795 Stany Zjednoczone przygotowały tekst dwóch traktatów, jakie miały przypieczętować zmianę układu sił na starym Północnym Zachodzie. Na mocy traktatu z Greenville Indianie z plemion konfederacji musieli zrzec się większości obszaru Ohio i niewielkiej części Indiany na rzecz USA i uznać Waszyngton (w miejsce Londynu) za dominującą siłę na kontynencie; dodatkowym postanowieniem traktatu było wzięcie dziesięciu wodzów indiańskich jako zakładników do czasu, aż wrócą do swoich wzięci w niewolę biali. W tym samym roku Stany Zjednoczone wynegocjowały traktat Jaya z Wielką Brytanią, na mocy którego Anglicy mieli wycofać się ze wszystkich fortów na zachodzie, a jednocześnie otworzyć swe posiadłości na Karaibach dla amerykańskiego handlu.
Skutki Wojna ta nigdy nie miała jednej, ogólnie przyjętej nazwy; używano określeń takich jak „wojna z Indianami na starym Północnym Zachodzie”, „wojna o Kraj Ohio”, „wojna z Indianami w Ohio”, lub „wojna o granicę na rzece Ohio”. W dokumentach US Army występuje jako „kampania przeciwko Miami”. Historycy najczęściej omijają ten problem, opisując ją bez nadawania nazwy.