Konstantyn Bodin – król Zety w latach 1081–1101, syn Michała I. W 1072 roku jako przywódca antybizantyńskiego powstania w Macedonii obwołany carem Bułgarii. Jako król Zety przyłączył do swego państwa Raszkę, Bośnię i Zahumle. Doprowadził do utworzenia arcybiskupstwa barskiego.
W 1072 roku został przez ojca wysłany na pomoc antybizantyńskiemu powstaniu w Macedonii. Obwołany carem Bułgarów odniósł świetne zwycięstwo pod Prisdianą nad wojskami cesarskimi. Niedługo potem poniósł klęskę pod Paunem i dostał się do niewoli. Po kilkuletnim pobycie w Konstantynopolu powrócił do kraju i objął jako współwładca rządy w Zecie. Po śmierci ojca w 1081 roku został koronowany na króla Zety. Korzystając z trudności, w jakich znalazło się Cesarstwo, zdobył na Bizancjum w latach 1081–1084 Raszkę i Bośnię. W tym czasie podporządkował też swojej władzy leżące na zachodzie Zahumle. Dzięki zabiegom w Rzymie w 1089 uzyskał bullę antypapieża Klemensa III erygującą metropolię barską, co pozwoliło mu uporządkować administrację kościelną w swoim państwie. Rozrost terytorialny państwa spowodował pod koniec jego rządów trudności administracyjne i konieczność walki z opozycją możnowładczą. Na przełomie 1096/1097 roku podejmował krzyżowców pierwszej wyprawy, którzy pod wodzą Rajmunda z Tuluzy przechodzili przez Dalmację.