Schyłek panowania W latach 90. XII wieku Konstantyn Bodin, pod wpływem żony, podjął zabiegi zmierzające do umocnienia praw sukcesyjnych synów pochodzących z ich związku. W połowie lat 90. najstarszy z nich mógł mieć nie więcej niż 15 lat, istniało więc niebezpieczeństwo, że w razie gdyby król zmarł przed osiągnięciem przez nich dorosłości, utracą władzę na rzecz władającego w Trawunii najstarszego syna Radosława, Branisława. Branisław objął rządy w Trawunii po śmierci ojca, ale sprzeciwiał się uznaniu zwierzchnictwa królewskiego. Kiedy wraz z bratem Gradisławem i synem stanęli w Skadarze, zostali za namową królowej, z rozkazu Bodina, zatrzymani i wtrąceni do więzienia. Branisław wkrótce potem zmarł. Pozostali na wolności bracia Branisława i jego synowie zaprotestowali przeciw postępowaniu króla. Obawiając się wszakże o swe życie schronili się w Dubrowniku. Bodin obległ miasto i zażądał wydania zbiegów, mieszczanie jednakże odmówili. W walkach pod murami Dubrownika zginął tymczasem faworyt królowej, która w gniewie zażądała wyprowadzenia pozostałych dwóch więźniów i ścięcia ich pod murami miasta. Po tych wypadkach Kościół próbował mediacji między zwaśnionymi stronami. Żądni odwetu Branisławowicze wybrali jednak emigrację i schronili się w Konstantynopolu.