Niedługo potem pod Prisdianą siły serbsko-bułgarskie dowodzone przez Bodina rozbiły wojska bizantyńskie dowodzone przez duksa temu Skopje Damiana Dalasina. Wódz bizantyński i liczni jego żołnierze dostali się do niewoli, a powstańcy splądrowali obóz grecki. Odniesione zwycięstwo umocniło pozycję Bodina. Po tym sukcesie siły powstańcze zajęły Skopje, gdzie swą główną kwaterę założył Jerzy Wojciech. Konstantyn Bodin podzielił swą armię na dwie części. Jedna z nich pod dowództwem Petriły, generała jego ojca, pociągnęła na południe. Petriło zajął Ochrydę i Dewol, a następnie obległ Kastorię. Bodin w tym czasie pomaszerował na wschód północną drogą i zajął Nisz. Pod Kastorią powstańcy natknęli się na zdecydowany opór stawiany przez lokalnych, nastawionych probizantyńsko, możnowładców, którzy schronili się za murami twierdzy, oraz oddziały bizantyńskie dowodzone przez generała bizantyńskiego, z urodzenia Bułgara. W pewnym momencie połączone siły obrońców wyszły z miasta i uderzyły na niespodziewającego się ataku Petriłę. Rozbici powstańcy rzucili się do ucieczki, podczas której wielu zginęło, a wielu dostało się do niewoli. Petriło zdołał zbiec do Zety .
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Konstantyn Bodin · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.