W listopadzie 1979 opuściła Błękitny Dom, przeniosła się do prywatnej rezydencji w stołecznej dzielnicy Sindang-dong i wycofała z życia politycznego.
W latach 1982–1991 była rektorem Uniwersytetu Youngnam w Daegu oraz przewodniczącą Fundacji Edukacyjnej Yukyoung. W 1993 objęła funkcję przewodniczącej Koreańskiej Fundacji Kulturalnej, a rok później przewodniczącej Fundacji Stypendialnej Jung-Soo oraz została członkiem Koreańskiego Stowarzyszenia Literackiego.
Jest niezamężna i nie ma dzieci. Pew Research Center określiło ją ateistką, z wychowaniem buddyjskim i katolickim.
Kariera polityczna W 1998, po kryzysie gospodarczym w regionie, zdecydowała się na powrót do działalności politycznej. Od 1998 do marca 2000 zajmowała stanowisko wiceprzewodniczącej Wielkiej Partii Narodowej (GNP). Od marca 2004 do czerwca 2006 pełniła natomiast funkcję jej przewodniczącej.
W 1998 wzięła udział w wyborach, zdobywając mandat deputowanej w XV Zgromadzeniu Narodowym z okręgu Daegu, w parlamencie weszła w skład Komisji handlu, przemysłu i energii. W wyborach parlamentarnych w 2000, 2004 oraz w 2008 odnawiała mandat deputowanej. W maju 2001 udała się z kilkudniową wizytą do Korei Północnej, w trakcie której spotkała się Kim Dzong Ilem.