W 1891 roku ukazało się pierwsze wydanie przewodnika jego autorstwa (Die Hohe Tatra). Do 1925 roku ten popularny przewodnik osiągnął ok. 10 wydań, później wydawany był anonimowo (jako Hohe Tatra). Przewodnik ten był zasadniczo przewodnikiem turystycznym, zawierał jednak nieco wiadomości z zakresu taternictwa. Do czasu opublikowania specjalistycznych przewodników taternickich autorstwa Janusza Chmielowskiego i Gyuli Komarnickiego książka używana była także przez wielu taterników. August Otto był także twórcą mapy turystycznej Tatry w skali 1:50 000, mapa ta była wznawiana kilkukrotnie w latach 1891–1911. Spod jego pióra wyszło również wiele tatrzańskich artykułów, które publikowane były w niemieckiej, spiskoniemieckiej i węgierskiej prasie turystycznej. W tychże artykułach pisał m.in. o taternictwie, historii Tatr i ich topografii.
Za zasługi na rzecz propagowania turystyki przyznano Augustowi Otto status honorowego członka MKE. W niemieckim i węgierskim nazewnictwie tatrzańskim uczczony został nazwą Dwoistej Turni (odpowiednio Ottospitze i Otto-Csúcs).