Powstanie mitu o Amiranim datowane jest na III wiek p.n.e. Opowieść mogła być zasłyszana przez greckich podróżników lub osadników i wbudowana w grecki mit o Promoteuszu. W kulturze i literaturze gruzińskiej Amirani symbolizuje naród gruziński.
Inne mity o Amiranim mówią o jego narodzinach w ciemnym lesie. Według tych opowieści, Amirani od dzieciństwa przejawiał niespotykaną siłę i apetyt za trzech dorosłych. Podczas poszukiwania skarbu Amirani wraz z braćmi napotkał trójgłowego giganta, którego pokonał. Wówczas gigant poprosił go, by nie zabijał trzech robaków, które wypełzną po śmierci z jego ust. Amirani zgodził się, jednak kiedy z robaków wyrosły trzy smoki: biały, czerwony i czarny, heros zabił dwa pierwsze a następnie został pożarty przez trzeciego, czarnego smoka. Jego bracia rozcięli brzuch bestii i uwolnili Amiraniego. Następnie Amirani udał się na poszukiwania wybranki swego serca – Kumrani. Odnalazł ją w pałacu zwisającym na łańcuchu z nieba i zastał sprzątającą dom. Kumrani zgodziła się z nim uciec, ale dopiero po umyciu naczyń. Amirani zaczął jej pomagać, jednak szybko stracił cierpliwość i zbił naczynie, co spowodowało, że inne naczynia zaalarmowały ojca Kumrani w niebie, który rozpoczął walkę z herosem i jego braćmi.