Brał udział także w innych zimowych wyprawach Andrzeja Zawady: na Lhotse (8516 m) – pierwsza próba zdobycia zimą ośmiotysięcznika (1974), dwukrotnie (1987/88 i 2002/03) na K2 (8611 m) i dwukrotnie (1996/97 i 1997/98) na Nanga Parbat (8126 m).

Był członkiem honorowym Polskiego Związku Alpinizmu, zasłużonym dla środowiska górskiego działaczem organizacyjnym. W 1977–1992 był członkiem Zarządu PZA, a w kadencji 1995–1998 pełnił funkcję wiceprezesa. W latach 1974–1980 był prezesem Klubu Wysokogórskiego we Wrocławiu, przez wiele lat członkiem jego zarządu, a od 2015 członkiem Sądu Koleżeńskiego.

Zajmował się łącznością radiową jako radioamator-krótkofalowiec, od 1958 był członkiem Polskiego Związku Krótkofalowców, od 1959 posiadał licencję krótkofalarską, miał przydzielony znak wywoławczy SP6ABA. Był organizatorem zespołu łączności radiowej Polskiego Związku Alpinizmu (PZA), którym kierował ponad 30 lat. Był pomysłodawcą i założycielem nowoczesnej sieci łączności PZA w Tatrach;