Helena Dłuska (ur. 13 kwietniaŚwiadectwo ukończenia klasy VII przez Helenę Dłuską, Archiwum Narodowe w Krakowie, (sygn. 29/2395/79, L. 58). 1892 w Paryżu, zm. 16 października 1921 w Chicago) – polska taterniczka, publicystka, działaczka polityczna.
Życiorys thumb|240px|Pierwsza turnia w Strążyskach w 1909, gdzie wypadkowi uległa Helena Dłuska Urodziła się jako córka dwojga lekarzy – Kazimierza Dłuskiego i Bronisławy ze Skłodowskich, starszej siostry Marii Skłodowskiej. Miała młodszego brata Jerzego, który zmarł w wieku pięciu lat z powodu zapalenia opon mózgowych. Jej ojcem chrzestnym prawdopodobnie był Ignacy Jan Paderewski, który był przyjacielem rodziny Dłuskich.
Od najmłodszych lat mieszkała w Zakopanem, gdzie jej rodzice założyli sanatorium chorób płuc, na swoje pierwsze tatrzańskie wspinaczki chodziła już w wieku 16 lat. Wspinała się najczęściej ze swoimi kuzynkami - Ireną Pawlewską i Marią Skłodowską. Były jednymi z pierwszych samodzielnych taterniczek. W 1906 zaczęła uczęszczać do I Prywatnego Gimnazjum Żeńskiego w Krakowie przy ulicy Wolskiej 13. Od 1908 należała do STTT. W tym samym roku została usunięta z gimnazjum za potajemną wycieczkę na drugą stronę Tatr. Trafiła wówczas do I Szkoły Realnej w Krakowie.