Równomierność ta sprowadza się do tego, że na każdy herc szerokości pasma przypada taka sama moc analizowanego szumu, zatem taką samą moc ma on w zakresie od 15 do 16 Hz, co w zakresie 15 000 do 15 001 Hz.
Ludzkie ucho, odbierające bodźce w skali proporcjonalnej (logarytmicznej, a nie liniowej), odbiera taki szum jako dosyć wysoki, ponieważ największa liczba odbieranych bodźców skupiona jest w najwyższej słyszalnej oktawie, tzn. w paśmie 10–20 kHz skupione jest tysiąc razy więcej mocy akustycznej niż w oktawie 10–20 Hz.
Ze względu na opisaną wyżej cechę, szum biały rzadko jest stosowany w pomiarach akustycznych. Jako wzorzec sygnału szerokopasmowego znacznie częściej stosowany jest tzw. szum różowy, którego moc równa jest w każdym „względnie jednakowym” paśmie – w każdej oktawie albo w każdej tercji.
Zobacz też szum różowy szum czerwony (Browna) szum szary
Uwagi
Biały Kategoria:Cyfrowe przetwarzanie sygnałów